من به شخصه فکر میکنم این آتش بس فقط یک حقه و فریبه!
صلحی در کار نیست، آتش بس یعنی ورود به مرحله جدیدی از جنگ
معنای این آتش بس پایان جنگ نیست، بلکه ورود به مرحله جدیدی از جنگ است چون خود اسرائیلی ها بهتر میدانند که در این ۱۲ روز با وجود ضرباتی که به ایران زدند، به هیچکدام از اهدافی که میخواستند نرسیدند.
اما آن اهداف چه بود؟
۱. نابودی زیرساختهای اتمی ایران
۲. ایجاد شکاف اجتماعی و بی ثباتی سیاسی در ایران
۳. فروپاشی جمهوری اسلامی
۴. تجزیه ایران
اما حالا چه اتفاقی افتاده؟
۱. نه تنها زیرساختهای اتمی ایران نابود نشده بلکه ضربه اساسی تر را اسرائیل به زودی دریافت خواهد کرد. آن هم زمانی است که با رای اکثریت نمایندگان مجلس، پای بازرسان جاسوس آژانس به ایران قطع خواهد شد و پس از دو دهه شفافیت فعالیتهای هسته ای ایران مقابل بازرسان آژانس، به زودی غربی ها باید به "ابهام درباره برنامه اتمی ایران" عادت کنند.
۲. اکنون ملتی متحدتر از همیشه، یکصدا میگوید چرا آتش بس شد؟ ما آماده نبردی طولانی تر بودیم تا ریشه این غده سرطانی کنده شود و انتقادات نه به خاطر جنگ بلکه به خاطر این است که چرا ابرقدرتی مثل ایران، بیشتر از این یک قدرت اتمی مثل اسرائیل را هدف قرار نداده است؟
۳. فروپاشی جمهوری اسلامی و پروژه براندازی به تعبیر برخی چهره های اپوزیسیون، با این جنگ تا سالها به تعویق افتاده چون مردم حتی بسیاری از اقشار ناراضی از نظام، هیچ آینده روشن و آلترناتیو بهتری از جمهوری اسلامی را نمیبینند و جمع بندی شان این است که دشمنان این نظام، نقاط قوت همین جمهوری اسلامی را هم ندارند.
۴. تجزیه ایران نیز خوابی است که با حمله نظامی محقق نخواهد شد.
هرچند اکنون باید بدترین سناریوها را در نظر گرفت و عمر این آتش بس را چندان طولانی تصور نکرد. هدف رژیم صهیونیستی از این آتش بس، حتما یک غافلگیری دیگر است و به تعبیری این نبرد سرنوشت ساز نه تنها با آتش بس تمام نشده بلکه تازه وارد مرحله جدیدی خواهد شد. لذا مثل یک بازی فوتبال که در دقیقه ۹۰ برنده و بازنده آن مشخص میشود، هنوز تا پایان بازی زمان زیادی باقی مانده است.
صلحی در کار نیست، آتش بس یعنی ورود به مرحله جدیدی از جنگ
معنای این آتش بس پایان جنگ نیست، بلکه ورود به مرحله جدیدی از جنگ است چون خود اسرائیلی ها بهتر میدانند که در این ۱۲ روز با وجود ضرباتی که به ایران زدند، به هیچکدام از اهدافی که میخواستند نرسیدند.
اما آن اهداف چه بود؟
۱. نابودی زیرساختهای اتمی ایران
۲. ایجاد شکاف اجتماعی و بی ثباتی سیاسی در ایران
۳. فروپاشی جمهوری اسلامی
۴. تجزیه ایران
اما حالا چه اتفاقی افتاده؟
۱. نه تنها زیرساختهای اتمی ایران نابود نشده بلکه ضربه اساسی تر را اسرائیل به زودی دریافت خواهد کرد. آن هم زمانی است که با رای اکثریت نمایندگان مجلس، پای بازرسان جاسوس آژانس به ایران قطع خواهد شد و پس از دو دهه شفافیت فعالیتهای هسته ای ایران مقابل بازرسان آژانس، به زودی غربی ها باید به "ابهام درباره برنامه اتمی ایران" عادت کنند.
۲. اکنون ملتی متحدتر از همیشه، یکصدا میگوید چرا آتش بس شد؟ ما آماده نبردی طولانی تر بودیم تا ریشه این غده سرطانی کنده شود و انتقادات نه به خاطر جنگ بلکه به خاطر این است که چرا ابرقدرتی مثل ایران، بیشتر از این یک قدرت اتمی مثل اسرائیل را هدف قرار نداده است؟
۳. فروپاشی جمهوری اسلامی و پروژه براندازی به تعبیر برخی چهره های اپوزیسیون، با این جنگ تا سالها به تعویق افتاده چون مردم حتی بسیاری از اقشار ناراضی از نظام، هیچ آینده روشن و آلترناتیو بهتری از جمهوری اسلامی را نمیبینند و جمع بندی شان این است که دشمنان این نظام، نقاط قوت همین جمهوری اسلامی را هم ندارند.
۴. تجزیه ایران نیز خوابی است که با حمله نظامی محقق نخواهد شد.
هرچند اکنون باید بدترین سناریوها را در نظر گرفت و عمر این آتش بس را چندان طولانی تصور نکرد. هدف رژیم صهیونیستی از این آتش بس، حتما یک غافلگیری دیگر است و به تعبیری این نبرد سرنوشت ساز نه تنها با آتش بس تمام نشده بلکه تازه وارد مرحله جدیدی خواهد شد. لذا مثل یک بازی فوتبال که در دقیقه ۹۰ برنده و بازنده آن مشخص میشود، هنوز تا پایان بازی زمان زیادی باقی مانده است.